dinsdag 26 februari 2019

Rare taal en klare taal

Laatst hoorde ik in een radioprogramma iets over de website 'Taalvoutjes'. Die heb ik even opgezocht en zeer gelachen om allerlei idiote verschrijvingen en hilarische (taal-)vergissingen die daar verzameld worden. Echt grappig!

Omdat ik ook een liefhebber ben van dit soort dingen en veel naar de Nederlandse zenders luister, schrijf ik er zo nu en dan een paar op, die te leuk zijn om te vergeten. Soms zijn het gewoon versprekingen, vaak verhaspelde uitdrukkingen of spreekwoorden, onbegrijpelijke zinnetjes en soms ook regelrechte taalfouten. Vooral politici en overenthousiaste geïnterviewden kunnen vaak mijn lachlust opwekken. 

Zo had iemand het laatst heel beslist over 'de bovenste steen die onder moet komen', en 'dat het tijd wordt dat we daarvoor de mouwen uit de handen steken'. Daar kan niemand het mee oneens zijn.
Iemand anders klaagde 'dat hij telkens van het kastje naar het muurtje werd gestuurd', en serieus op een gegeven moment 'de kwijt kluts was geraakt'. Dat was overduidelijk.
Een vrouw van Surinaamse afkomst vertelde dat ze 'in Nederland was opgetogen' en ook 'met de paplepel was grootgebracht'. Die zag ik helemaal voor me.
Er was een verslaggever die vanuit Zuid Amerika meldde dat 'Mexicaanse bestuurders regelmatig worden vermoord' -  vreemde praktijken daar...
Een medicus vertelde dat in Nederland 'de griepepidemie elk jaar de doeken op doet' en dat voor de aanpak daarvan 'het nodig is er een stapje bovenop te doen'. 
Over iets anders was iemand er zeker van dat 'dit niemand vreemd in de oren zal kijken', maar 'dat het onderhoud te wensen achter laat'. 
Allemaal nog best te volgen, maar wat ik me moet voorstellen bij Marianne Thiemes 'plantaardige samenleving' is me een raadsel. 
Rare taal, grappige taal, vrolijke en lachwekkende taal.

Maar er is ook klare taal. Glasharde, vierkante taal, waar niets tegen in te brengen valt. Taal waarvan je de onverbiddelijkheid eigenlijk niet wilt horen, 

Een paar maanden geleden was ik bij een specialist die probeerde te achterhalen waar mijn kaakpijn vandaan kwam. Onverklaarbare, hardnekkige pijn aan een niet-bestaande kies. Alles onderzocht en niets gevonden hebbende zei hij tenslotte: 'ik kan u feliciteren, u hebt geen kanker!'. Dank u.

En nu, 3 weken geleden, na talloze uiteenlopende onderzoeken en maandenlang pijnstillers eten, niet meer voor kaak- maar voor rugpijn, was ik bij een heel andere specialist. Toen ze me uit de wachtkamer kwam ophalen en niet alleen mijn hand schudde maar ook die van Henk, wisten we eigenlijk al hoe laat het was. 'Ik moet u helaas vertellen dat u kanker heeft', zei ze, gewoon zo, recht voor z'n raap. 
(Ergens in mijn achterhoofd hoorde ik Herman Finkers, die in een van zijn voorstellingen dezelfde boodschap kreeg en had gezegd: 'Wat vreemd, dat heb ik anders nooit!'). 

Zo is het dus. Over pech gesproken, deze hadden we nog niet. Longkanker, niet te opereren, maar wel met therapieën te bestrijden of draaglijker te maken. Morgen ga ik de mallemolen in, in Oslo. Geen idee voor hoe lang, en hoe geklutst ik daar weer uit kom.

Ook geen idee wanneer ik weer eens iets leuks kan schrijven in dit blogje. We zien wel. 

10 opmerkingen:

  1. Henk en Aleid, ik lees altijd jullie berichtjes . Wat maken jullie een nare tijd mee. Heel veel sterkte en kracht. Groeten Carolien uit Assen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. We kennen elkaar niet, maar ik lees je blog graag. Sterkte met alles!!
    Gr. Arianne uit Maarsbergen

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Henk en Aleid, wat een slecht nieuws. Sterkte voor jullie beide!
    Groeten Franka en Rinie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En dan is er niets meer belangrijker dan.....
    Wat een schrik en een onzekerheid. Wij lezers van jullie leuke blogs kunnen van alles bedenken om jullie te steunen maar uiteindelijk moeten jullie er mee omgaan en dat is niet zo maar wat.
    Toch kan ik ook niks anders bedenken dan sterkte toe te wensen.

    Maar ik ben er van overtuigd dat we met ons allen graag zo positief willen denken dat het helpt. Ik ga in ieder geval m'n best voor jullie doen!

    Wil.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Wil, en alle sterktewensen helpen hoor, ook al ken ik veel lezers niet. Ik ben bijna op de helft van een 7 weken durend traject met bestraling, chemokuren etc, en tot nu toe blijf ik redelijk overeind. Hoop binnenkort weer eens een stukje blog te kunnen schrijven. Nogmaals dank en blijf duimen voor me.

      Verwijderen
  5. Duimen en positieve golven naar het noorden sturen dat blijf ik doen!! Sterkte met de tweede helft

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jeetje.......heel veel sterkte gewenst

    BeantwoordenVerwijderen
  7. We denken nog steeds aan jullie en hopen dat alles gaat zoals gewenst....
    Wil

    BeantwoordenVerwijderen